Георгій Тамашэвіч. Анёл над Брэстам

Анёл над Брэстам

I.
Край прыгранiчны лёсам стаў адзiным
3 часоў мiнулых, велiчных падзей.
Чароўным сказам даўнiх успамiнаў
Мой Брэст-Бярэсце летапiс вядзе.
Спрадвечным словам шлях занатаваны,
Крыніцай памяць – нашы каранi.
3 малiтваю над горадам лунае
Анёл Дабра, Любовi, Чысцiнi.

Вiтае веру, прычашчэнне, споведзь
I суцяшэнне ў iсцiне знаходзiць
Святы пасланнiк Божы над Зямлёй:
I зычыць Неба людзям жыць у згодзе,
Свяцiцца сінявокай дабрынёй,
I лiнiяй жыцця, i вышынёй.

II.
I лiнiяй жыцця, i вышынёй
Кiруемся... I помнiцца былое –
Пра даўнюю легенду з сiвiзной,
Калi здарэнне выпала такое:
Абозам ехаў продак на прасцяг,
А тут дрыгва... I стаў ён з асцярогай
Гацiць бяростаю свой новы шлях...
I ўладкаваў гандлёвую дарогу.

Калi ж купец вяртаўся з-за гранiцы,
3 удзячнасцю за добрую гадзiну,
На гэтым месцы збудаваў каплiцу,
Каб на "бярэсце" дзе было малiцца...
Прыбужжа край нашчадкам стаў
                                               любiмы –
Тут пачынаецца мая Радзiма.

III.
Тут пачынаецца мая Радзiма
Бацькоўскай праўды, волi i вясны.
3 дзяцiнства родныя мясцiны
Не раз вяртаюцца ў начныя сны...
Героi-сiмвалы на пастаменце
3 вытокаў даўнiх, мiрных, баявых
Бяспечны шлях вiтаюць даўгалеццем,
Благаслаўляюць подзвiгам жывых.
Там, дзе сутокi Мухаўца i Буга,
Прывабная, утульная акруга,
Узняўся Храм на радасць i спакой.
Бягуць, шумяць гады ў зялёным звоне,
Мы з iмi быць жадаем у палоне
Любоўю, думкай, сэрцам i душой.

IV.
Любоўю, думкай, сэрцам i душой
Спасцiгнуць смутак, радасць i трывогi
Далёкiх продкаў, дзейсны iх настрой,
I будучыя новыя дарогi...
Адметная дзяржаўная асоба:
ЎладзiмIр-князь-Васількаў – эрудыт:
Фiлосаф...кнiжнiк...з мэтавай вучобай...
I ў справах будаўнiчых меў свой спрыт.

Даўнейшы вопыт, сведка тых падзей,
Шляхамi магдэбургскiмi вядзе.
Зямля бацькоў здабыткамi багата
3 глыбiнных тых засведчаных часоў,
3 надзейнаю падтрымкаю сыноў
Брэст прычасцiўся велiчнаю датай.

V.
Брэст прычасцiўся велiчнаю датай,
Iмгненнямi засведчаных драбнiц.
Сплятаюцца гады вянком стракатым,
Зачараваннем даўнiх таямнiц.
Жыццёвы летапiс святога Княства
3 сярэднявеччам гутарку вядзе.
Вялiкi Вiтаўт умацоўваў брацтва,
Каб не была Дзяржава ў бядзе.

З,ядналiся суседнiя краiны
Пад Грунвальдам дружынаю адзінай
I бітвай адстаялі мiрны дом.
Бягуць вякi ў народным карагодзе –
Ад мора i да мора жыць у згодзе –
3 удзячнасцю перад мiнулым днём.

VI.
3 удзячнасцю перад мiнулым днём
Мiкола Радзiвiл з мянушкай Чорны
Здзiвiў свой час прагрэсам i святлом:
Яго рэформы – спадчынаю зорнай.
Пры iм рамёствам – творчая дарога,
Статут дзяржаўны грамадзянскiх праў.
Надзейнаю прыступкаю да Бога –
Святое слова для жыццёвых спраў.

У Брэсцкай Бiблii – сустрэча з духам
І сiмвал радзiвiлаўскiх рэформ.
Той даўнi час стаў цудадзейным зрухам:
Друкарняй першай абнавiўся дом.
Падзея гэта з падарункам свята –
Шчыруем верай, словам і заняткам.

VII.
Шчыруем верай, словам і заняткам.
У сэрцы вобраз Мацi назаўжды
Мелодыяй чароўнай калыханкi
I сонцам ласкавым ва ўсе гады.
Мы ў найсвяцейшым матчыным палоне
Сваiх шчаслiвых, бестурботных дзён...
Услаўлена палеская Мадонна –
Яе жыццёвы мацярынскi плён.
I абярэг спагадлiвы настрою:
Радзiма-мацi з чулаю душою
Вiтае i руплiвасць, i пад.ём.
Яскравы бачым рост на роднай нiве
Здзяйсненняў велiчных, iмклiвых.
I гутарку з эпохаю вядзём.

VIII.
I гутарку з эпохаю вядзём
Выпрабаваннем незабыўнай даты –
Айчынны пераможны марафон,
Што здзейснiлi савецкiя Салдаты.
Над Бугам ззяе Цытадэль адвагай.
Штык-абелiск, як вартавы пад сонцам.
Сiлкуе "Мужнасць" i гартуе "Смага” –
Строй вечна непахiсных абаронцаў.

Схiляецца галiнкамi вярба –
Слязiнкi памяцi вайны над хваляй.
У Вечнага агню святло-журба:
"Стояли насмерть! Героям слава!"
Над роднаю прасторай вецер вольны.
Наш горад-працаўнiк, пясняр i воiн.

IX.
Наш горад-працаўнiк, пясняр i воiн,
З пабудкаю вясноваю пара.
I яркай зоркай на нябесным фоне
Касмiчна-зорнага календара.
Пятро Клiмук праклаў маршрут не
блiзкi:
Геройскі ўзняўся тройчы над Зямлёй.
У касманаўта – брэсцкая прапiска:
Калыскаю, бульварам i душой.

Святло плыве духоўнасцi здалёк.
Сярод сузор.я сiмвал-васiлёк,
I родны край прыбужскi красамоўны.
Жыццё шыбуе за вiтком вiток,
Касмiчна-упрыгожаны вянок
Вялiкасцi гiсторыi дастойны.

X.
Вялiкасцi гiсторыi дастойны
Сыны Зямлi за вернасць i любоў,
Што ўслаўляюць кут свой родны
I сэрцам саграваюць край бацькоў.
Якiя ж дынамiчныя сюжэты –
I вопыту, i маладосцi сплаў!..
Натхняюць землякоў i вёсны-леты
Стваральнага гарэння новых спраў.

Яны вось тут, ва ўсiх навiдавоку,
Радзiмы любай родныя вытокi,
I векавы духоўны манiфест.
Наш Брэст – культурная 
                               сталiца творча,
Шыракаплынна ў будучыню крочыць,
Юначай думкай напаўняе змест.

XI.
Юначай думкай напаўняе змест
Iмкненне параднiцца з вышынёю.
3 мiнулага – у будучае тзкст,
Засведчаны i словам, i душою,
I музыкай спартыўнай перамогi,
I радасцю святла алiмпiяд.
Пракладзены былiнныя дарогi
У дасягальны творчы зарапад.

Майстэрства конкурсаў – выдатны
                                                   знак,
Прыемна радуе медальны смак,
Апладысментаў гром i слоў мядовых.
Бягуць, спяшаюцца ў даль гады.
Настрой узнёслы, святам прызавы,
На скрыжаваннях Тысячагадовых.

XII.
На скрыжаваннях Тысячагадовых,
Падзеяў важных, мiрных, баявых
Развагай Летапiсец шматбакова
Сузор,яў сэнс i велiчнасць спасцiг.
Старонкi ажылi, што
                                на скрыжалях
Гiсторыi iснуючан мяжы.
Прыметнай i праўдзiвай сведкай сталi
Святыя векапомныя крыжы.

Дзяржаўнай вышынёю Беларусь
Сцвярджае сэрцам справядлiвы курс:
ЛюбiцьАйчыну, даражыць свабодай
I мацаваць з суседзямi саюз.
Будзь бласлаўлёна, наша Беларусь,
У радасцi, у квеценi садовай!

XII. 
У радасцi, у квеценi садовай
Гучыць, звiнiць спагадлiвы прастор.
Анёл над Брэстам – вечная ахова,
Дабраслаўленне i жывы дазор.
Iмёны вулiц, плошчаў i праспектаў
Засведчылi геройскiх землякоў.
Iх подзвiгi паэтамi апеты
У адраджэнскiх гiмнах шчырых слоў.

Жыццё напоўнена святлом надзеi,
Гарачай хваляй радаснай падзеi –
Былых стагоддзяў крэўны сiлуэт.
Твае гады душэўна даспадобы
Вышынямi сыноўскiмi заўсёды,
Жывi i прыгажэй, мой родны Брэст!

XII.
Жывi i прыгажэй, мой родны Брэст!
Няхай заўсёды радуюць заранкi
Твой маляўнiчы роднасны партрэт
Высотак сонечных i вечных замкаў.
Люблю чароўнасць квеценi вясны,
Здабыткаў працай велiчы i сiлы.
Маршрут прамы i новы аб,язны
Праспектамi пад мiрным небасхiлам.
Струменяцца падзеi дзень за днём,
Былое помнiм, будучым жывём
I велiчаем Брэста iмянiны.
Плывуць у вечнасць светлыя гады.
Для пакаленнняў шлях наш малады –
Край прыгранiчны лёсам стаў адзiным.

Магiстраль
Край прыгранiчны лёсам стаў адзiным:
І лiнiяй жыцця, i вышынёй.
Тут пачынаецца мая Радзiма
Любоўю, думкай, сэрцам i душой.
Брэст прычасцiўся велiчнаю датай
3 удзячнасцю перад мiнулым днём.
Шчыруем верай, словам i заняткам
I гутарку з эпохаю вядзём.

Наш горад – працаўнiк, пясняр i воiн –
Вялiкасцi гiсторыi дастойны,
Юначай думкай напаўняе змест...
На скрыжаваннях Тысячагадовых
У радасцi, у квеценi садовай
Жывi i прыгажэй, мой родны Брэст!

Страница 1 из 208

Сейчас 548 гостей и ни одного зарегистрированного пользователя на сайте

© 2019 Государственное учреждение культуры "Брестская центральная городская библиотека им. А.С. Пушкина". Все права защищены.