Никогда не поздно поумнеть.

Даниэль Дефо «Приключения Робинзона Крузо»


ek  вк  brest-kult  

VideoHosting 

Менахем Бегiн

Менахем Бегiн

Менахем Бегiн  Менахем Бегiн

палiтычны дзеяч Iзраiля,
лаўрэат Нобелеўскай прэмii мiру (1978)

    Менахем Бегін нарадзіўся ў Брэст-Літоўску 16 жніўня 1913 года. Бацька, Вольф Бегін быў сакратаром яўрэйскай абшчыны горада, маці Хася (Касоўская) прысвяціла сябе дзецям. У сям’і было трое дзяцей: Менахем, Герцль і Рахель. Менахем быў малодшым. Калі пачалася Першая сусветная вайна, бацьку выслалі з горада. У жніўні 1915 г., калі да горада прыблізіліся нямецка-аўстрыйскія войскі, маці  з дзецьмі выязжае з Брэст-Літоўска і застаецца ў родных у Драгічыне, потым сям’я перабяраецца ў Кобрын, куды і прыязжае бацька. Сям’я Бегіных адной з першых вяртаецца ў Брэст-Літоўск. Менахем Бегін закончыў хедэр і 4-х класную яўрэйскую школу “Тахкэмонэ”. Затым паступае ў дзяржаўную польскую гімназію імя Траўгута, якую скончыў у 1931 годзе. У Варшаве пачынаецца самастойнае жыццё Менахема Бегіна, дзе ён паступае на юрыдычны факультэт Варшаўскага універсітэта (1931-1935). У 1931 годзе М. Бегін уступае ў маладзёжную арганізацыю “Бейтар”.  Па заканчэнні ўніверсітэта атрымоўвае ступень доктара права. На працягу двух гадоў Бегін з'яўляўся генеральным сакратаром чэхаславацкага аддзялення “Бейтара”. У 1939 г. ён узначаліў польскі «Бейтар». Тады ж Менахем Бегін ажаніўся на Алісе Арнольд, ад гэтага шлюбу нарадзіўся сын і дзве дачкі.
     Менахем Бегін кіруе масавымі маніфестацыямі ў Варшаве - у знак пратэсту супраць абмежаванняў яўрэйскай іміграцыі ў Палясціну, мандатную тэрыторыю Англіі. Тады ж Бегін быў арыштаваны і правёў некалькі месяцаў у турме. Вызвалены ў сувязі з набліжэннем германскіх войскаў да Варшавы, ён разам з сям'ёй збег у Літву, спадзеючыся прабрацца ў Палясціну. Калі Літва ў 1940 г. была далучана да Савецкага Саюзу, Бегін зноў быў арыштаваны савецкімі ўладамі і прыгавораны да 8 гадоў заняволення ў Пячорлаге на будаўніцтве чыгуначнай дарогі Пячора-Варкута ў Сібіры. А праз 8 месяцаў Менахема Бегіна асвабадзілі. У СССР была арганізавана польская армія генерала Андэрса, і Бегін як грамадзянін Польшчы, які знаходзіўся у заключэнні, падляжаў залічэнню ў гэтае фарміраванне. Але ваяваць на савецка-германскім фронце армія Андэрса не стала, фарміраванне адправілася ў Палясціну пад пратэкцыю Англіі. Самавольна пакінуўшы армію, Менахем вазглаўляе арганізацыю “Іргун”, падпольную міліцыю, якой камандуе з 1943 па 1948 гады. Напярэдадні стварэння дзяржавы Ізраіль атрады Іргуна ўліліся ў нацыянальную армію.
    У 1949 г. была абвешчана Дзяржава Ізраіль. Менахем Бегін выходзіць з падполля і займаецца палітычнай дзейнасцю.  Так у 1949 г. ён заснаваў партыю “Херут”(“Свабода”), якая з’яўлялася палітычным працягваннем “Іргуна” і якую М. Бегін узначальваў да 1983 года. На працягу 29 гадоў ён узначальваў рад апазіцыйных партыйных блокаў (за выключэннем 1967-1970 гг., калі Бегін займаў пост міністра без партфеля). У ліпені 1977 года Менахем Бегін узначальвае ізраільскі ўрад (1977-1983). За сем гадоў на пасадзе  прэм’ер-міністра ён  зарабіў рэпутацыю жорсткага палітыка, прыхільніка цвёрдай лініі ў адносінах да арабскіх дзяржаў.  І менавіта Менахему Бегіну ў пары з прэзідэнтам Егіпта Анварам Садатам у 1978 годзе была прысуджана Нобелеўская прэмія за падрыхтоўку і падпісанне мірнага дагавора паміж Ізраілем і Егіптам.
    Пасля смерці жонкі ў 1982 г. Бегін аддаліўся ад   спраў. У верасні 1983 г., заявіўшы калегам пра сваё рашэнне выйсці ў адстаўку, Бегін, па звестках прысутных, сказаў: «Я не магу больш».
    На працягу ўсёй сваёй кар'еры Бегін, які валодаў дзевяццю мовамі, лічыўся тонкім і праніклівым палітыкам. Менахем Бегін быў выдатным палемістам і аратарам, апублікаваў шэраг кніг, сярод якіх “Паўстанне” (1950); “Белыя ночы (1953); “У падполлі: сачыненні і дакументы” (1959-1961, у 4-х т.).
    На кожнай вяршыне, якую ён дасягаў, Менахем Бегін працягваў паўтараць: “Нішто не параўнаецца з пачуццём, якое было ў мяне ў перыяд падполля, тым пачуццём, якое адчувае чалавек, які змагаецца за волю”.
    Памёр Менахем Бегін 9 сакавіка 1992 года. Пахаваны ў Іерусаліме.
    23 верасня 2005 года ў Брэсце па вуліцы Куйбышава на доме № 49 была адкрыта мемарыяльная дошка ў гонар Менахема Бегіна, уражэнца Брэста.
Менахем Бегiн
Літаратура:

        1.Бегін Менахем // 250 асоб з Беларусі ў дыялогах культур = 250 peoplefrom Belarus in the dialogue of cultures. Мінск, 2008. С. 60-61.
        2.Сарычев, В. Менахем Бегин // Сарычев, В. В поисках утраченного времени : Книга первая / Василий Сарычев. Брест : Брестская типография, 2006. С. 273–276.
        3.Первые лица страны : [в т. ч. и о Менахеме Бегине] // Курков, И. Брестчина: легенды, события, люди / И. Курков. Мн., 2005. С. 140-146.
        4.Нобелеўскі лаўрэат : [Менахем Бегін] // Памяць : гiсторыка-дакументальная хроніка Брэста : у 2 кн. Мінск : БЕЛТА, 2001. Кн. 2. С. 657.
        5.Рубашевский, Ю. Бегин возвращается домой / Юрий Рубашевский // Вечерний Брест. 2013. 1-2 мая. С. 11.
        6.Стрелец, М. В биографию нашей земли вписаны / Михаил Стрелец // Брестский вестник. 2008. 11 сентября.
        7.Сарычев, В. Менахем Бегин / Василий Сарычев // Вечерний Брест. 2006. 16 июня. С. 12.
        8.Рубашевский, Ю. На поклон к Менахему Бегину / Юрий Рубашевский // Вечерний Брест. 2005. 23 сентября. С. 2.

Прочитано 3348 раз Последнее изменение Пятница, 06 Февраль 2015