Віктар Канстанцінавіч Хмарук

Віктар Канстанцінавіч Хмарук

   Віктар Канстанцінавіч Хмарук нарадзіўся 27 мая 1965 года ў вёсцы Цекалаўшчына Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці. Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі і аспірантуру пры Брэсцкім дзяржаўным тэхнічным універсітэце. Жыве і працуе ў Брэсцкім раёне.

    Віктар Хмарук з’яўляецца аўтарам чатырох зборнікаў вершаў і лірыка-філасофскіх замалёвак: “Я пакіну свой цень” (2002г.), “Зёрна” (2004г), “Ростки” (2011г.), “Соцветия” (2014г). Вершы таксама друкаваліся ў літаратурных альманахах “Жырандоля”, “Зорка Венера”, «Вдохновение», “Берасцейская скарбніца”, часопісах “Новая Немига литературная”, “Метаморфозы”,  “Родная прырода”, “Для всей семьи любимая”,  газетах “ЛіМ”, “Народная трыбуна”, “Заря”. Піша на беларускай і рускай мовах.

Ной Гордон. «Лекарь. Ученик Авиценны»На днях закончил читать. Что сказать – книга с хорошим послевкусием, на глазах слёзы, а в душе тепло.

С одной стороны – хорошая сказка, а с другой – экскурс в историю начала второго тысячелетия, где для себя можно почерпнуть много интересного в обычаях и образе жизни христиан, евреев и арабов того времени. Можно, конечно, поспорить с автором в точности исторических моментов и философии тех времён, но сюжет и его динамичность этого зачастую просто не позволяет.

Сказка – ведь слишком удачлив и везуч для тех времен и нравов был Роб. Но иначе история закончилась бы слишком быстро. А так автор ухитрился уместить в неё быт и нравы нескольких народов, мирную жизнь и войну, путешествия и учёбу... Да и про любовь не надо забывать, куда ж без неё… Читать про всё это было интересно и не слишком страшно, а скорее любопытно…

По сюжету книги церковь применяет четыре способа испытаний: холодной водой, кипящей водой, калёным железом и освященным хлебом… Думаю, что на долю главного героя Коль Роба выпали все эти испытания.

Единственное, очень жалко, что так плохо показан Авиценна, он ведь является одним из самых главных фигур своего времени. А в книге посредственный человек со своими страхами и обидами, можно сказать, плоский персонаж.

Да, что ещё хотелось бы сказать: не думайте, что эту книгу можно заметь одноимённым фильмом… В фильме, на мой взгляд, и на 40% не передан сюжет и дух книги, а Роб выглядит по-голливудски… – эдакий супермен…

Внутри каждого из нас живет загадочное существо. Одни называют его душой, другие – разумом, но оно оказывает очень большое влияние на наше тело и состояние здоровья…

Приятного всем путешествия…

#заходнебеларускаяятлантыда

Ігар Мельнікаў “Заходнебеларуская Атлантыда. 1921-1941 гг.: Паміж Варшавай і Масквой”

 

"Так, ну я лірычных песень не спяваю", - не раз заяўляў Высоцкі на сваіх выступленнях. Вось і я, чытаю тое, што нясе ў сабе жыццёвую мудрасць, гісторыю, філасофію, пазнанне. Хоць… як той казаў: "На густ і колер…. І не заракайся…"
 Ігар Мельнікаў “Заходнебеларуская Атлантыда. 1921-1941 гг.:  Паміж Варшавай і Масквой”. Кніга выдавецтва “Галіяфы”.
   Даўно чакаў працягу двух папярэдніх кніг гэтага аўтара, якія былі прысвечаны Заходняй Беларусі.
  
Многія, з кім я размаўляю пра гісторыю, глядзяць на Беларусь савецкімі штампамі, гэта ж кніга – зусім іншы позірк на гісторыю краіны.
   Кніга прысвечана малавядомым старонкам гісторыі Беларусі ў міжваеннае дваццацігоддзе, час складаны і супярэчлівы. Вялікая ўвага надаецца сюжэтам, звязаным як з гісторыяй заходнебеларускага рэгіёна, так і з БССР. У кнізе шмат дакументальных матэрыялаў з польскіх і беларускіх газет таго часу, з перыядычных выданняў і архіваў краін Еўропы, суседніх з Беларуссю. Мне гэта заўсёды імпануе, бо можна самому зрабіць высновы пра час,  пазнаць думкі, мары і трывогі людзей, апынуўшыся паміж жорнамі гісторыі.

Калі вы прачытаеце гэту кнігу, то даведаецеся пра:

-       Кобрынскую трагедыю 1939 года;

-       Забойствы ў Белавежскай пушчы;

-       Што такое “Дакар” па заходне-беларуску;

-       Беларускіх кантрабандыстаў 30-х;

-       Беларускіх партызанаў Рэчы Паспалітай;

-       “Шэўрале” для Янкі Купалы і гэтак далей…

 

А тым, хто не любіць чытаць па беларуску, думаю, будзе вельмі цікава паглядзець на здымкі тых часоў, якіх шмат ў гэтай кнізе.
   Цяжкія і ў той жа час узнёслыя думкі пасля прачытання гэтае кнігі. Адно турбуе… Як дагрукацца да беларусаў, каб яны пачалі шанаваць сваю годнасць і гісторыю?..

Сейчас один гость и ни одного зарегистрированного пользователя на сайте

© 2019 Государственное учреждение культуры "Брестская центральная городская библиотека им. А.С. Пушкина". Все права защищены.